புதன், 28 செப்டம்பர், 2016

இருண்ட காலங்களின் கவிதைப் புத்தகம்



ஆஸ்க்விச் வதை முகாமிற்கு சென்று திரும்பும் ஒரு யூதச் சிறுவனின் சுயசரிதை தான் " இரவு " .(எலி வீசல் )

பக்கத்திற்கு பக்கம் யாழ்ப்பாணத்தின் ஒரு காலத்தை கண் முன் விரியச் செய்திருக்கிறது புத்தகம் .நான் இடப்பெயர்வை அறிந்தவனல்ல ,அது பற்றிய கதைகளை மட்டுமே கேட்டவன் , சம்பவங்களை சதையும் இரத்தமுமாக வீசலின் கைகள் என்னிடம் நீட்டின .

ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு கவிதை போல் தான் .ஆனால் இரத்தமும் பனியும் உருகி ஓடும் ஒரு பனிக்காலத்து கவிதை ,துயரமான எல்லாக் காலங்களினதும் கவிதை ,கடைசியில் ஒரு இடத்தில் ,எல்லோரும் நசிந்து வெளி வர முடியாத ஒரு இரவில் குரல்களைத் தவிர வேறெதுவும் நிறைந்திருக்காத அறையில் ,யாரோ ஒருவனின் வயலின் ஒலிக்கிறது ,அதில் எல்லோரும் உறங்கிப் போகிறார்கள் ,காலையில் அவன் இறந்து போய்விடுகிறான் ,அந்த வயலின் ஒரு வித்தியாசமான மிருகத்தைப் போல் சிதைந்து போய்க் கிடக்கிறது ,

விபரிக்க முடியாத எதுவோ ஒன்று அந்த ஜெர்மன் வதைமுகாம்களுக்கு இருக்கும் ,அது இறந்த குழந்தைகளின் அப்பழுக்கற்ற அழுகையொலியால் கரி படிந்திருக்கிறது .வீசலின் வார்த்தைகளில் சொன்னால் ,"நட்சத்திரங்கள் எங்களை விழுங்கிய நெருப்பின் பொறிகளாய் இருந்தன .ஒரு நாள் அந்த நெருப்பு அணைந்தால் ஆகாயத்தில் எதுவும் எஞ்சியிருக்காது .இறந்த நட்சத்திரங்களையும் இறந்த விழிகளையும் தவிர ."
கட்டுரை புத்தகங்களை பரிந்துரை செய்யலாம் என்றால் ,அது இனம் வாரியாய் வகை வாரியாய் பிரிக்க வேண்டும் ,அது ஒரு நீண்ட வேலை .இப்போது  முக்கியமானவற்றை பதிகிறேன் .

தாஸ்தவேஸ்கியின் நினைவுக் குறிப்புகள் அன்னா எழுதியது .நல்ல மற்றும் சிறிய புத்தகம் 

நினைவின் நதியில் -சுந்தர ராமசாமி பற்றி ஜெயமோகன் எழுதியது .எனக்கு மிக பிடித்த நினைவுக் குறிப்பு புத்தகம் ,ஒரு நாவல் மாதிரியே இருக்கும் .

சேகுவராவின் மோட்டார் சைக்கிள் டயரிக் குறிப்புகள் .ரொம்ப நல்ல நடை ,மற்றும் அனுபவ பகிர்வு ,படிக்க சுவாரசியமா இருக்கும் .

வான்கா -நல்ல சுவாரசியமான புத்தகம்

அன்புள்ள தியோவுக்கு -வான்கா எழுதிய கடிதங்கள்

...

நேற்று விடுபட்ட சில முக்கிய நாவல்கள்

1-பசித்த மானிடம் -கரிச்சான் குஞ்சு -மிக நல்ல நாவல் ,எல்லோரும் படிக்கலாம்

2-புதியதோர் உலகம் -கோவிந்தன் ,ஈழத்தின் மிக முக்கியமான நாவல் .

3-போர் உலா -மலரவன் ,எனக்கு பிடித்திருந்தது ,காரணம் அதன் உண்மை .உண்மையான போராளியின் மனம்

4-இரண்டாம் இடம் -எம் .டி ,வாசுதேவன் நாயர் .பீமனின் பார்வையில் மகாபாரதம் ,ரொம்ப சுவாரசியமான முக்கியமான புத்தகம் .

5-இது தான் என் பெயர் -சக்கரியா

6-ம் -ஷோபா சக்தி -நல்ல புனைவு .

7-பசி -நாட் ஹம்சன் -எனக்கு ரொம்ப பிடித்த நாவல் .

8-கொலம்பஸின் வரைபடங்கள் -யோ .கர்ணன் -எனக்கு பிடித்த கதை சொல்லி

9-அ .இரவி -காலமாகி வந்த கதை -முக்கியமான பதிவு ,எனக்கு பிடித்த நாவல் .

10-நினைவுப் பாதை -நகுலன் -முக்கியமான நாவல் 

காதலின் சங்கீதம்





மலைகளின் பாதையை நதிகள் உருவாக்குகிறது, நனைந்து அலையும் இந்த உயிர் உன்னை அணைக்க ஓடி வருகிறது , சங்கீதத்தின் புலம்பல், காற்றின் நடு நடுங்குதலுடன் கண்ணீரைப் பெய்கிறது, வண்ணத்துப் பூச்சிகள், பறவைகள், சிறகுகள், இலைகளின் பச்சை வாசம், பறக்கும் இதயம், எனினும் குளிரின் பற்கள்- கால்களை விரட்டுகிறது, கரைந்து ஒழுகும் பாதையை வானம் அடைகிறது. வெண்ணிற உயிரைப் பறித்துக் கொண்டு மழைக் கதவு, கடல்களின் வெளியை உடலுக்குள் விடுகிறது. சங்கீதம், நரம்பென விரிந்த மௌனத்தைப் பரப்புகிறது, காலம் வெடித்து மீண்டும் சேருமிடத்தில், நானோ நீயோ தோன்றிக் கொண்டேயிருக்கிறோம்.


பாலைவனம்

மரணத்தைக் கொண்டாடவென இருவரும் நதியின் இருளில், பாலைவனம் -கால்களின் கீழே அலைந்து கொண்டிருக்கிறது. நட்சத்திரங்களை திரும்பவும் நீருக்குள் விடுகிறாய், கால காலக் கடல் சேருமிடத்தில், வெளிகளை நிரப்பினோம், இந்த ஒட்டகத்தை, பனி பெய்யும் நகரங்களுக்கு இழுத்துச் செல்லாதே, அதன் கண்களைப் பார், முதுகில் மணல் வளர்ந்து மலைகளாய் முளைத்திருக்கிறது, மலைகளின் இடையில் நீயும் நானும் பயணிக்கிறோம். நம்மைப் பின் தொடரும் இவன் என்றும் திரும்ப வராத பறவைகளை நமக்குள் மிதக்க விடுகிறான்.

அலையும் கலைஞனே பார் - வெளியோ கண்களின் எல்லை, எல்லாமே நீ வாசித்து முடித்த பறையின் அதிர்வு. எனினும் - பாலைவனத்தை விபரித்து விட முடிவதில்லை. அதன் மணல் இந்த எழுத்துகளில் ஒட்டியிருக்கிறது, இதோ உனது கண் எல்லாவற்றையும் உதிர்த்துவிட்டுப் போகிறது.

பாடிக் கொண்டிருப்பவனின் குரல்

அழ அழ ஊறும் குறிப்புகளை உனது நரம்புகள் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறது. கனவின் ஒற்றைக் கைப்பிடியை நழுவவிட்டு இந்தப் பரந்த இருளில் முதலாவது கண்ணீரை ஒளிர விடுகிறேன். சுவடுகளில் வெப்பம் தளும்பிக் கொண்டிருக்கிறது. கரையில் இரண்டு சித்தார் வாசிப்பவர்கள் இந்த மணல் நதியை நெய்கின்றனர். நிலவை நிரப்பிக் கொண்டுவந்து கைகளில் தருகிறாய், போதை ஊறிடும் திராட்சைக் குலைகளை உன் குரல் ஞாபகப்படுத்துகிறது. அதோ - ஒரு பெண் இந்தப் பூமியில் வந்து கொண்டிருக்கிறாள், கனவே, திறந்துவிடு உன் கதவை.

மலரும் அறை

ஊதா நிறத்தில் ஒரு அறையைப் பரிசளித்தேன் .மஞ்சள் நிற மலர்களை அதற்குள் வளர்த்தாள்.அறைக்குள் நுழையும் கருப்பும் வெள்ளையுமான பூனைக் குட்டிகளைக் கண்டு பயந்தாள். வெண்ணிறப் படுக்கையில் இரண்டு மண்ணிறத் தடங்களைக் கால்கள் பரவுகிறது, கோபத்தில் சிவந்து முறைக்கிறாள். நிறங்கள் இருள்கிறது . சூரியனின் திசையில் பச்சை வாழைகள் குலையீனுகின்றன, போதை பொங்கும் பியரை வார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்,சிகரெட் வெண்ணிறப் புகையையும் சாம்பலையும் கக்குகிறது .சிறிது சிவப்புக் கரைந்த பின், மயில் பற்றிய பாடலொன்றைப் பாடுகிறாள், நனைந்து ஒட்டியிருக்கும் பறவைக் குஞ்சின் சிறகை உலர்த்தி விடுகிறது அவளது குரல் - காலங்களைத் திறக்கும் வர்ணத்தைத் தேர்வு செய்யச் சொன்னேன். கண்களைப் பொத்திக் கொள்ளச் சொல்லிவிட்டு ஒரு மலரை எனக்குத் தருகிறாள். அந்த மலரை வளரவைக்கிறாள். கால
த்தின் கடலில் நுரைக்கும் மலர், நீல இதழ்.


நன்றி - ஆக்கட்டி (09)

முத்தத்தை உயிர்ப்பித்தல்



காமமில்லாத முத்தத்தைப் பகிர்வதைப்பற்றி 
நான் அலட்டிக் கொள்வதில்லை
கற்களிலிருந்து நீர்மையைத் துடைப்பது போன்றது அது.

காலம் தான் தட்டைக் கழுவி ஊற்றுவது
போல பெருத்த முத்தம்
ஒரு டயரியின் அந்தரங்கம்
அதன் கற்பு
கன்னத்தில் இறுகிய உதடுகளைப் பெயர்க்காமல்
அவளுடன் ஏழாவது காதலைப்
பகிர்ந்து கொண்டேன்
மரங்களிலிருந்து வரும் வாசனையை
குளிர்விப்பதிலிருந்து தொடங்குகிறது அதன் கிளர்ச்சி
பேரலையிலிருந்து அவிழும்
அலைகளின் நீட் சியை ஒத்தது அதன் பரிமாணம்
இரத்தம் தோய்ந்த காதலை எடுத்து
உயிர்ப்பிப்பதைப் போன்றது அதன் ரகசியம்

ஒரு முத்தம் கன்னத்தை இதயத்திலிருந்து
எடுத்து வருகிறது
பின் உதடுகளால் தைப்பதுடன் முடிகிறது
ஏழாவது முத்தமும்
மீதமான காலத்தின் பற்களற்ற வாயும்

கிரிஷாந்த்
நன்றி - கலைமுகம்
(2012)

வன்முறையும் ஆணியமும் பெண்ணியமும்


(யாழ்ப்பாணம் பல்கலைக் கழகத்தில் உள்ள பெரும்பான்மை ஆண்களின் நிலை பற்றி சில பதிவுகள் இதில் உண்டு .. எனது கதையை விட்டு விடுங்கள் ,சக பெண்கள் எப்படி அதை பார்த்தார்கள் என்று பாருங்கள் )

ஒரே ஒரு பெண்ணை கூட இந்த உலகத்தில் சந்தோசமாக வைத்திருக்க தெரியாதவன் தான் நான். ஆணின் உளவியலில் ஆழமான பகுதி வன்முறையானது , அது வன்முறையை விரும்பும் அல்லது கொண்டாடும் பகுதி ,ஆகவே எனது இதயத்தின் மூலமாக வன்முறை , ஆணியம் , பெண்ணியம் என்பவற்றை விளங்கிக் கொள்ளும் முயற்சி தான் இந்தப் பத்தி .

அண்மையில் நடந்த ஒரு வன்புணர்வுச் சம்பவம் யாழ்பாணத்தில் பல்வேறு மாற்றங்களை ஒவ்வொரு மனிதனிலும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது , ஏதோ ஒரு வகையில் ஒவ்வொருவரிலும் அது எதிரொலித்திருக்கிறது . இது ஒரு மாற்றம் . வழமையான வன்செயல்கள் இவ்வளவு எதிரொலியை ஏற்படுத்துவதில்லை ,ஆகவே இது ஒரு மாற்றம் தான் , ஆனால் எந்த வகையான மாற்றம் ? , ஆணின் பெண்ணின் மனதில் இது ஏற்படுத்தியிருக்கும் மாற்றம் என்பது என்ன ?

சம்பவம் நடந்த பின்பு சில பெண்களிடம் நான் உரையாடியவற்றை தருகிறேன் .

1 - ஒரு இரண்டு சிறிய பாடசாலை செல்லும் பெண்களின் தாய் சொன்னார் ," நான் இவையளை பள்ளிக்கூட பாத் ரூமுக்கு கூட போக விடுறேல்ல , கொஞ்ச நாளைக்கு முதல் நடந்தது தெரியும் தானே , ஒரு வோச் மென் பண்ணினது '

2- இன்னொரு பெண் - "இண்டைக்கு யுனில என்ன தூசணத்தால பேசினவங்கள் , இந்த ....... தான் அண்டைக்கு வித்தியாவுக்காக போராட்டம் பண்ணினதுகள் . இதுகள் எல்லாம் எதுக்காக போராடினதுகள் "

3- ஒரு நண்பியின் நிலைத் தகவல் - "மிக மோசமான மனநிலையுடன் இதை பதிகின்றேன்
இன்று யாழ் பல்கலைகழகத்தில் நடைபெற்ற வெனூரி பெரேரா வின் 'எதிரிடை' எனும் தலைபிலான ஆற்றுகையில் மிக ஆழமான மிக காத்திரமான நகர்வு.. என்னை பொறுத்தவரையில் இன்றை பெண்கள் மீதான ஆண்களின் எதிரொலிகள் சார்ந்தவை என்றே கூறுவேன்...வெனூரி யின் ஆற்றுகையின் போது பல்கலைகழக மாணவர்களின் செயற்பாடுகள் ஒரு விதத்தில் எதிரிடை என்ற கருத்துநிலைக்கு சார்பாகவே அமைந்தது...

பெண்ணின் சுகந்திரமான ஆற்றுகை போக்கை கூட மௌனமாக ரசிக்கதெரியாத நீங்களா நேற்றய போராட்டத்தில் பெண்களுக்கு எதிராக , வன்முறைகளுக்கு எதிராக ,குரல் கொடுத்தீர்கள் "

இவை வேறு வேறு மன நிலைகள் வேறு வேறு சந்தர்ப்பங்கள் , ஆனால் ,இவை எல்லாமே போராட்டங்களிற்கு பின்னரான பெண்களின் ஆழமான நம்பிக்கையின்மை மற்றும் வெறுப்பைக் காட்டுகிறது .இதே மன நிலையையே நான் பொதுவாக அவதானிக்கிறேன் . அப்படியென்றால் இந்த போராட்டங்கள் சாதிப்பது என்ன ?

இவை ஒரு புறநிலையான பயத்தை ஏற்ப்படுத்த நினைக்கின்றன . புற நிலையான சமூக கட்டுமானத்தை இவை உருவாக்க முனைகின்றன . ஆனால் இவற்றின் சாத்தியமான தூரம் எவ்வளவு ?

"விடுதலைப் புலிகள் இருந்திருந்தால் இப்படியெல்லாம் இருக்காது " என்று மாணவர்கள் முதல் மக்கள் வரை கருத்து தெரிவித்திருந்தனர் . ஆனால் அவர்கள் தான் இல்லையே . அவர்கள் உருவாக்கியதும் ஒரு புறநிலையான பாதுகாப்பை தான் , பயத்தை தான் . அதனால் தான் அவர்கள் இல்லையென்ற பின் அவர்களுடைய இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களே இதை செய்கின்றனர் . ஆகவே தான் புற நிலை பாதுகாப்பு கவசங்கள் நிலையானவையா ? என்ற கேள்வி எழுகின்றது . அப்படி என்றால் இந்த சமூகச் சிக்கலை எப்படித் தீர்ப்பது ?

எனது அறிவுக்கு எட்டியவரை சில பரிந்துரைகளை முன் வைக்கிறேன் .
முதலில் புற நிலை மாற்றம் என்பது முக்கியமானது , ஆனால் அது சம காலத்திலேயே அக நிலை மாற்றதுக்குமாக செயற்பட வேண்டும் , பால் நிலை சமத்துவம் பற்றிய புரிதல்கள் பல் ஊடகங்களையும் பயன்படுத்தி அனைத்து தரப்பினருக்கும் போய் சேர வேண்டும் .

இப்படியான நிலையில் எந்த ஒரு தனிப்பட்ட அமைப்பின் மேலும் பழியைப் போடாமல் , சிந்திக்கும் மக்கள் ஆங்காங்கே பரவலாக செயற்பட வேண்டும் , சினிமா , கலை இலக்கியம் . நாடகம் போன்றவற்றின் மூலம் மக்களை ஒத்த அலைவரிசையில் சிந்திக்க வைக்க வேண்டும் .

ஆனால் இவற்றின் சாத்தியங்களை காலம் தான் சொல்ல வேண்டும் .ஏனெனில் அண்மையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறேன் .
பல்கலைக் கழகத்தில் ஒரு ஆற்றுகைக் கலை நிகழ்வில் வெனூரி பெரேராவின் ,ஆண் வன்முறை சார்ந்த நிகழ்வு நடந்து கொண்டிருந்த வேளை மிக மோசமாக எதிர்வினையாற்றப் பட்டார் . ஒரு பல்கலைக் கழக சமூகத்திடம் இதை அவர் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார் என்றே நினைத்தேன் , ஆனால் அவர் சிரித்துக் கொண்டே இதனால் நான் நிலை தவற மாட்டேன் , இது இயல்பு தான் என்று சொன்னார் . ஒரு ஆண்மைய சமூகத்திடம் இருந்து வேறு என்ன தான் எதிர்பார்க்க முடியும் .

இந்தளவு கலை உணர்வுடன் வெளிப்படுத்தப்பட்ட ஆற்றுகையை நான் இதற்க்கு முன் பார்த்ததில்லை . அதன் மௌன இடைவெளிகளில் எதுவும் செய்ய முடியாமல் அழுது கொண்டிருந்தவர்களை நான் பார்த்தேன் , ஆனால் இரண்டு கால்களையும் போட்டு அடித்து துடித்துக் கொண்டிருக்கும் பெண்ணின் உடலைப் பார்த்து முனகல் சத்தங்கள் எழுப்பியதற்கு என்ன செய்வது , தனிப்பட்ட பதிவில் எழுதினால் என்னோடு மல்லுக்கு நிற்பார்கள் , ஆகவே தான் பதிகிறேன் , ஆற்றுகையின் ஒரு கட்டத்தில் (முடியும் தருவாயிலில் என்று நினைக்கிறேன் ) அந்த பெண் - பார்வையாளர்களைப் பார்த்து வாய் விட்டு தொடர்ந்து சிரித்தார் , அதை நிறைய ஆண்கள் மிமிக்கிரி செய்தார்கள் , அடக் கடவுளே எனக்குள் இருந்த ஆண் அந்த சிரிப்பின் முன் கூனிக் குறுகி நின்றான் ,ஒட்டுமொத்த ஆணின் வன்முறையின் பின்னும் சிரித்துக் கொண்டு திரியும் எல்லாப் பெண்களின் முகமும் என் கண்ணீரின் ஊடே தெரிந்து கொண்டிருந்தது .

ஆகவே தான் சொல்கிறேன் மாற்றத்தை ,இந்த சமூகத்தின் எல்லாத் தரப்பிலிருந்தும் தான் தொடங்க வேண்டும் , உண்மையில் போராட்டம் என்பது ஒரு நாள் நாங்கள் செய்வது அல்ல ,தனித் தனியாக நாம் ஒவ்வொருவரும் எங்களுக்குள் இருக்கின்ற ஆணை எதிர்த்தும் எங்களைப் போன்ற ஆண்களை எதிர்த்தும் ஒவ்வொரு நாளும் செய்ய வேண்டியது .
( 24.05.2015)

காற்றாலயம்



ஓ இதுவொரு மகா அழுகை
ஒரு துளி கண்ணீரின் முன்
இந்த உலகத்தில் ஒன்றுமே இல்லை .

ஆனால் அம்மா ,
எப்போதும் எழாத வெளியினில்
தீரா தாகத்துடன்
காத்திருப்பர் ,
ஒரு மகா யுகத்தின் தலைப் பிள்ளைகள்
ஒரு மகா யுகத்தின் வீர புருஷர்கள்  
ஒரு மகா யுகத்தின் மகா தாகிகள்

காற்றில் தாங்காது வழிகிறது  பாடல்

கற்பூரத் தீயில் ஒழுகும் கண்ணீர் .

மிக அந்தரக் கணம்



பரிவகலாப் பார்வை.
தொடுகையின்
கடைசிக் கணம் வரை
எஞ்சும் அன்பு .

முடிவில்லாத மூன்று முத்தங்கள்

முன் நின்ற நீ
ஒரு கணம் தாய்
அதே கணம் குழந்தை

உயிரூறிய வார்த்தைகளையும்
சில உருண்டைச் சோற்றையும்
எனக்களித்தாய்

மலரரும்பிய பொழுதில்

நான் வழங்கிய சோற்றில்
மிகுதி சொல்லாத வார்த்தைகளையும்
சொல்ல முடியாத பரிவையும்
குழைத்து உனக்களித்தேன்

பின்
கணங்கள் நம்மைப் பிரித்தன

நீளச் செல்லும் வாழ்வு
"பின் தொடரும் ..." என்ற
வார்த்தையில் வாழ்கிறது

இனி எப்போதும்
மனிதக் குட்டியொன்றுக்குக் கிடைக்கும்
அரிதான முத்தங்களில் சிலதை
ஈரம் காயாத கன்னங்கள்
மறக்கப் போவதில்லை

என்னருஞ் சுடரே ,
காமத்தில் காதலிருக்கிறது
அன்பில் முத்தமிருக்கிறது .

நன்றி - தள வாசல்